به زودی گالری وبلاگ استخرسر با عکس های جذاب و دیدنی راه اندازی میشود

منتظر باشید

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در یکشنبه پنجم دی 1389 ساعت 4:3 موضوع | لینک ثابت

چند دقیقه پیش ساعت  9:16 دقیقه  زمین

دودانگه لرزید ...

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در شنبه شانزدهم اردیبهشت 1391 ساعت 9:30 موضوع | لینک ثابت

استخر سر  ۳ ــ  ۰ دینه سر

گلزنان : ۱- قاسم محمدزاده  ۲- عباس محمدزاده   ۳- عیسی نوری

بازی بعد  ۱۹/۱۲/۹۰ با تیم رسکت سفلی ساعت ۹.۳۰

 به امید سلامت  موفقیت   قهرمانی

.

.

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در شنبه ششم اسفند 1390 ساعت 11:46 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در چهارشنبه پنجم بهمن 1390 ساعت 9:50 موضوع | لینک ثابت

قرعه کشی مسابقات فوتسال یادواره شهدا انجام شد.

اعضای گروه ما هم مشخص شد.....

با تیم  دینه سر که اکثر سالها تو یه گروه بودیم هم  دوباره  در یک

گروهیم.....(دینه سر  و استخر سر

 رسکت سفلی و بیشه کلا)  گروه

ماست....

امیدوارم موفق باشیم ...

برامون دعا کننین.....

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در چهارشنبه پنجم بهمن 1390 ساعت 9:16 موضوع | لینک ثابت

دانستنی ماه صفر در ادامه مطلب

ادامه مطلب

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در دوشنبه سوم بهمن 1390 ساعت 11:8 موضوع | لینک ثابت

تقديم به عاشقــان سرور و سالار شهيدان حضرت اباعبدالله الحسین ع

ادامه مطلب

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در یکشنبه هجدهم دی 1390 ساعت 14:2 موضوع | لینک ثابت

دعای عقیقه

ادامه مطلب

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در یکشنبه پانزدهم آبان 1390 ساعت 10:40 موضوع | لینک ثابت

ادامه مطلب

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در پنجشنبه پنجم آبان 1390 ساعت 12:2 موضوع | لینک ثابت

 

ادامه مطلب

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در پنجشنبه نوزدهم خرداد 1390 ساعت 22:11 موضوع | لینک ثابت

^{مسابقات فوتسال یادواره شهدا  امروز  بادیدار  تلاوک  و  میانا}  

^{در ورزشگاه دانشگاه امام محمد باقر(ع) آغاز شد}

^{تیم شهید ذلیکانی استخرسر روز شنبه} 

 ^{به دیدار تیم بیشه کلا  خواهد رفت.}

^{اعضای تیم تشکیل شده از:}

1. حمید ذلیکانی
2. عبدالوهاب محمدزاده
3. قاسم محمدزاده
4. حسین نوری
5. علی شاهطوری
6. حسن ذلیکانی
7. عباس محمدزاده
8. مجتبی محمدزاده
9. میثم محمدزاده
10. رضاذلیکانی

^{مربی :  علی محمدزاده}

^{سرپرست: غضنفر محمدزاده}

^{با تشکر از حیدر علی محمدزاده که زحمات زیادی برای این تیم متحمل شدن}

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در یکشنبه سوم بهمن 1389 ساعت 2:49 موضوع | لینک ثابت

   


فلک نگین سلیمان بدست آنکس داد
که از تتبع دیو مرید باز آمد
جهان مثال ارادت بنام آنکس خواند
که شد بملک مراد و مرید باز آمد
بجز مطاوعت و انقیاد سلطان نیست
عبادتی که بکار عبید باز آمد
کسیکه در صف عشق آمد و شهادت یافت
بشد بعزم غزا و شهید باز آمد
ز کوی محمدت انکس که خیمه بیرون زد
ذمیم رفت ولیکن حمید باز آمد
شد آشیانه وحدت مقام شهبازی
که از نشیمن کثرت وحید باز آمد
کسی که مرشد ارباب شوق شد خواجو
عبور کرد ز شد و رشید باز آمد
 

وصیت نامه شهید ذلیکانی در   ادامه مطلب

                      یادش گرامی

ادامه مطلب

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در دوشنبه بیست و هفتم دی 1389 ساعت 16:54 موضوع | لینک ثابت

    ^{نمایی زیبا به دشت فریم}      

منظره زیبای مه صبحگاهی

در ادامه مطلب میتوانید عکس هایی  زیبا از استخر سر را مشاهده

کنید

ادامه مطلب

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در یکشنبه نوزدهم دی 1389 ساعت 20:4 موضوع | لینک ثابت

ساخت مسجد جدید محل

 ^{۲۰سال پیش ساخت مسجد قدیمی}

^{اهالی روستا در زمانهای قدیم}                                            

یاد باد آن روزگاران یاد باد

     مشهدی محمد نوری و ملا محمد ابراهیم ذلیکانی دیگر دربین اهالی روستا نیستن ....

یادشان گرامی

از عزیزانی که عکس های قدیمی از بزرگان و طبیعت و...روستا دارند دعوت  همکاری به عمل می آید

 در صورت فرستادن هرگونه اثر با نام خودتان درج خواهد شد

( لطفا شماره تماس خود را بنویسید اطمینان داشته  باشید که در قسمت نظر دهی تا به تائید مدیر سایت نرسد قابل رویت نمی باشد و شماره شما بعد از تماس حذف خواهد شد .)

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در یکشنبه نوزدهم دی 1389 ساعت 19:52 موضوع | لینک ثابت

 اینجا سخن از عشق است و عشق

و

قلم از وصفش در خود نمیگنجد

...........................................................................................................

بنام خداوند رزم آوران         خداي شهيدان و پيغمبران

خداي عاشقان و جانبركفان در راه وي.

بنام خدايي كه آفريد, برگزيد و گرفت تا شهيدش نامند و شاهد.

بنام شهيدان خدا, شاهدان درگاه, پيشگامان در راه و مطيعان امر وي.

بنام لبيك گويان فرمان امام^(ره).

سلام بر خون روان شهيدان و روح ملكوتي آنها.

سلام بر ميدانهاي رزم, سلام بر سنگرها و خاكريزها.

درود بر مادران و پدراني كه آنها را با نام عشق آشنا و هدايتگرشان در راه عشق بودند.

 درود بر خاكي كه آنها را در بر گرفته و همچون صدفي كه گوهري را عزيز مي دارد, عزيز مي دارد.

و اميد به شفاعت آنها در روز محشر.

بسم الله الرحمن الرحيم

دودانگه را به دليل دارا بودن زيبايي, سر سبزي و دلنوازي آب و هوايش سرزمين افسانه اي بناميم چندان به بيراهه نرفتيم. رشته هاي موزون و هماهنگ البرز, درختان سر به آسمان ساييده جنگل, شاليزارهاي شاداب, كشتزارهاي آغشته به رنگهاي دلنشين و ماندني در خاطره ها و رودخانه هاي زلال و مالامال از نغمه آب از اين ديار تابلويي ساخته است كه بي هيچ ترديدي زيبايي و چشم نوازي كره خاكي را تضمين كرده است. آبادي هاي اين ديار هم مكمل زيبايي وصف شده اند. همين طراوت, دلنشيني, و حضور لحظه هاي هميشه بهار ماندنش, فرزنداني را پرورش داده است كه در پاكي, نجابت, ايمان و صداقت زبانزد خاص و عام مي باشند مصداق بارز اين ادعا, جوانان برومندي هستند كه پا به پاي ديگر گلهاي مملكت عزيزمان ، دل از دنيا و لذايذ دنيايي كنده اند و حفظ و بقاي آن را بر گذران لحظه هاي به ظاهر خوش ، اما ويرانگر ترجيح داده اند از جمله اين آباديها ، روستاي استخرسر است كه بنا به گفته هر صاحب دلي ، زيبا ترين و خوش منظرترين نقطه دودانگه مي باشد .

مردمان ساده دل ، شيفتگان تلاش ، عاشقان بي ريا و دور از تعهد و تديني كه صبغه تبليغ و هياهو پيدا كرده است ، به زندگي سراسر خالص و دور از رنگ و وريا پرداخته اند ، در اين آبادي كوچك گرد هم آمده اند . از جمله اين مردمان ، مردي از تبار مهرباني ، بي آلايشي و دور از هر چه دغدغه دنيايي به نام ملا يوسف زليكاني بوده اند . زندگي محقر وساده اي كه حاصل آن چيزي نبود  جز احساس همدردي ها تقرين عاطفه ، لمس رنجهاي  دلي در دلي  ودر نهايت نجات زندگي توام با انسانيت و دور از هر ذره اي حرام و ناپاكي . در اين خانه كوچك ،چهار پسر و دو دختر به جمع مجموعه ملحق شده اند .از جمله اين اعضاء جديد آخرين فرزند خانواده كه نام غلام مولاي خود حضرت علي^{(عليه السلام)}را با خود به همراه داشت بوده است. وي در صبحگاه دوشنبه برابر بابيستم خرداد سال 1346 ديده به جهان گشود. پشت سر گذاشتن روزهاي شيرين كودكي, در كنار تلخيهاي روزگار, ثمره كامل نداشتن دويدنها, تلاش و خاطرات شيرين را با تلخيهايي در هم مي آميزد كه از گنجه ذهن دور شدني نيست. رفتن به مدرسه, آن هم در روستاهاي ديگر, رها نكردن آموختن و تا رسيدن به بلوغ و مرز شناخت حقيقت وجودي, ماجرايي است كه زندگي هر فرزند كوهستان بيدرنگ با خود به همراه دارد كه توجه به آن در اين مقوله نمي گنجد.تا چهارم ابتدايي را در كنار محفل گرم خانواده زيست و براي ادامه تحصيل به شهرستان ساري و در كنار برادر بزرگ خود مهاجرت نمود و تا سوم دبيرستان را در آنجا ماند.

تا اينكه جنگ كه ناقوس تيره و غمبار آن, ناخودآگاه و در زماني كه جامعه غم انگيز ايران, مي رفت تا شكل نويني از حيات را تجربه كند, نواخته شد, از همان آغاز, سرنوشت افراد بسياري از اهالي جامعه را بلعيده بود. براي هر فردي كه در دياري زندگي مي كند, از بدو تولد عشق به ميهن و دادن جان در حفظ خاك و آبادي, در ذره ذره وجودش جوانه مي زد.

جنگ ناجوانمردانه عراق و ايران, در نهاد تك تك مردم ايران حركتي را بذر پاشي كرده بود, كه بدون توجه به مسائل اعتقادي و حاشيه اي مربوط به آن حفظ يك اصل برجسته خود نمايي مي كرد. در آن هم چيزي نبود جزء اينكه يا زندگي يا رها شدن مملكت از دست اجنبي, با اين باور بود كه آن جان هاي به ياد ماندني و مكمل تاريخ بر اوراق روزگار ثبت شده است.

قنبرعلي زليكاني هم همپاي ديگر همرزمان خود, گام گرفت. در دوره اي از جواني كه رها كردن آن چيزي نيست جز هنر زندگي انساني و توام با معرفت و جوانمردي, او چنين كرد.

اولين مرحله را براي نجات شهر مهران رفته بود. رزم رزمندگان در اين خطه همچون ديگر خطه ها كه جايگاه ويژه اي در تاريخ جنگ خواهد داشت و او هم سهم خود را در آزاد سازي آن با رشادت تمام به اثبات رسانده بود. در بازگشت, علي رقم اعلام عمومي براي استقبال, تنها و از راه ديگري آمده بود, و در پاسخ دليل كارش گفته بود:

( كاري نكرده ام كه از راهي بيايم تا مردمي با اين عظمت, از من استقبال كنند. )      

  بار ديگر ميل رفتن در ذهن و دلش شكل گرفت. اين بار به ديار جنوب سرزميني كه ايران با نام آن ديار جان مي گرفت, رفت.

بي تايي رها كردن وجبهاي آخر خاك از چنگال دشمن او را از خود بيگانه اي ساخته بود كه هركس باديدن او زبان گفتن و پرسيدن احوال را به نسيان سپرده بود.

تا اين كه در ۱۲/۱۲/1365 عملیات کربلای پنج در شلمچه (کربلای ایران) دست حق او را نيز چون ديگر شهيدان و پاكاني كه تاريخ نظير آن را ديگر نخواهد ديد از لابلاي گلزار عشق ومعرفت گلچين كرده است. و سالها پیکرش  مفقود و دور از وطن بوده تا اینکه در ۳/۱۲/137۳ به زادگاهش بازگشته و صاحب مزار گردیده است

عکسی از صحنه شهادت شهید بزرگوار..........یادش گرامی.....روحش شاد

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در سه شنبه چهاردهم دی 1389 ساعت 23:51 موضوع | لینک ثابت

فریم از شهرهای استان مازندران در شمال ایران است. این شهر، در بخش دودانگه شهرستان ساری قرار دارد. جمعیت فریم در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۸۵۰ نفر گزارش شده‌است

ویژگی‌های جغرافیایی

در جنوب شهرستان ساری منطقه‌ای وجود دارد که از لحاظ آب و هوا، ییلاقی بوده و به دودانگه معروف است.فریم در ۶۵ کیلومتری شهر ساری واقع شده‌است. این شهر تازه‌تأسیس که از گردآمدن روستاهای امامزاده علی، شلدره، تلاوک، استخرسر ،کهنه ده، قلقل، محمدآباد و جعفرکلا، پهندر و مجی دینه سر، علی آباد، کرچا، رسکت و.....تشکیل شده، مرکزیت بخش دودانگه را دارا می‌باشد. مردم این شهر به کار کشاورزی و دامداری مشغول هستند.

در این شهر واحدهای اداری و تجاری زیادی وجود دارد و همین امر باعث شده که مردم از روستاهای اطرف برای رفع نیاز و تهیهٔ ملزومات زندگی به این شهر رفت و آمد داشته باشند. امروز به سبب افزایش جمعیّت و رشد بافت انسانی جوامع، ساختار تقسیمات جغرافیایی و اقلیمی نیز به فراخور آن دست خوش دگرگونی می‌شوند.

تاریخچه

از این شهر در منابع تاریخی کهن به نام «پَریم» یا «جبال قارن» و بخشی از هزار جریب یاد شده که شهری عظیم بوده‌است با حصاری آجری شبیه به قلعه در دشتی به نام «پریم» که در چند زلزلهٔ ویرانگر به کلّی از بین رفته‌است.

زمین‌لرزه‌های تاریخی

برای نمونه در قرن پنجم هجری برابر سال ۱۱۲۷ میلادی زمین‌لرزهٔ بزرگی در منطقهٔ هزار جریب جنوبی سبب ویرانی سراسری روستاهای منطقهٔ پریم که در درهٔ پهناوری در کوه‌های خاوری پل سفید واقع است، شد. همچنین در سال ۶۰۰ قمری برابر ۱۳۰۹ میلادی زمین لرزه‌ای روستاهای فراوانی را در مازندران تقریباً به طور کامل نابود کرد و سبب از رونق افتادن منطقهٔ پریم گردید. روایت است در زلزله مهیبی که موجب نابود شدن شهر گردید تنها یک نفر جان سالم به در برده است

جغرافیای تاریخی

به هر روی، دودانگه به عنوان بخشی از هزار جریب و درعصر «اسپهبدان» وقایع و رویدادها و فراز و فرودهای فراوانی به خود دیده‌است. اتفاقا در همین ایّام «دشت فریم» یکی از قسمت‌های مهم دودانگه به شمار می‌رفت و در زمان هارون الرشید، هزار جریب «پریم» در دست «اسپهبد شروین باوند» بود. در تقسیمات «تاریخ طبرستان» تالیف اسفندیار کاتب، که طبرستان را به دو پاره «هامون» و «کهستان» قسمت کرده‌است، «پریم» را در ردیف کهستان آورده‌است. در جای دیگر «ابن اسفندیار» می‌نویسد: فریم که کوه قارن می‌خوانند به برادر کهتر «قارن» سپرده شد.

دودمان‌های حاکم

اینک اشارهٔ کوتاهی به چند سلسلهٔ معروف می‌کنیم که در چند قرن آغازین دورهٔ اسلامی بر پریم فرمان راندند:

آل قارن که حدود ۵۰ پیش از هجرت تا سال ۲۴۴ هـ.ق بر قلمرو جبال مازندران فرمانروایی کردند.

آل باوند یا اسپهبدان که از سال ۴۵ تا ۳۹۷ هـ.ق در منطقه جبال مازندران یعنی در بخش سوادکوه و هزار جریب پریم (فریم یا دودانگهٔ امروزی) حکومت داشتند. به همین سبب به اینان «ملک جبال» هم گفته‌اند. «اسپهبد شروین» از فرمانروایان مشهور آنان بود.

در دوره‌های بعد از طاهریان و صفاریان تا روزگار قاجار مازندران و بخش‌های مختلف آن مورد تاخت و تاز قرار گرفتند. در دو دورهٔ صفویه و قاجاریه ؛مازندران مرکز نفوذ ؛ قدرت و حکومت بوده‌است. منطقهٔ دودانگه پیوسته در همهٔ جنگ و گریزهای تاریخی و مقاومت در برابر تازش بیگانگان به سبب بافتار جغرافیایی و بهره مندی از مردمی غیور و ستبر جلوه‌ای ویژه داشته‌است که آخرین نمونهٔ تاریخی آن را شاعر بزرگ همین منطقه، میرزا محمود فدایی مازندرانی از پایداری مردم دودانگه در برابر سپاه روس در قصیده‌ای بلند به تصویر کشیده‌است. شواهد و پژوهش‌هایی که بر پیشینهٔ کهن و تاریخ منطقهٔ «پَریم» گواهی می‌دهند:

الف) گزارش و پژوهش برخی از خاور شناسان از جمله «ه.ل.رابینو» محقق فرانسوی و محقق دایرة المعارف بریتانیکا.

 ب) وجود گنبد رسکت بازمانده از قرن پنجم قمری در کنار روستای رسکت(resket)که هنوز هم بردامنهٔ صخره‌ای برپاایستاده وهمچون قراولان وقلعه بانان کهن، چشم به سوی دشت پریم دوخته‌است که خوش بختانه کاوش‌های اخیر باستان شناسان و دیرینه شناسان نیز گواه پیشینهٔ فرهنگی و شهری این منطقه‌است.

چند سال پیش با اجرای عملیات گمانه‌زنی در منطقهٔ دودانگه در محوطه برج رسکت ساری بقایایی کشف شد. در این عملیات، گورستانی متعلق به قرون میانهٔ اسلامی شناسایی شد که آرامگاهی بودن این برج را ثابت می‌کند. در شرق گورستان محوطه‌ای مسکونی به وسعت چهار هکتار و متعلق به قرون میانهٔ اسلامی و دوره سلجوقی نمایان شد که فضای اصلی آن با استفاده از سنگ و گچ ساخته و تمامی سطح داخلی دیواره‌های آن با گچ‌بری‌هایی به خط کوفی آراسته شده‌است.

پ) آثار و بازماندهٔ بناهای کهن و برخی اسامی آن‌ها.برای نمونه در روستای کرچازمین‌های وسیعی پر از آجرهای پخته از روزگاران قدیم است ودر تپه‌های اطراف آن هم دیواره‌های گج اندودیافت شده‌است و جالب تر این که در حوالی این روستا چند نام با پیشوند «شهر» هنوز به کار می‌رود مثل شهردشت، شهربن. گمان می‌کنیم در این منطقه بناهای آباد ومظاهر شهری بسیاری وجود داشته که در زلزلهٔ بزرگ پایان قرن هفتم هجری به طور کامل ویران و با خاک یکسان شده‌است و آن پاره‌های آجر و اسامی، تنهایادگاران شکوه گذشته‌اند.

کتاب فارسی «مرزبان نامه» که در اصل به زبان تبری /طبری (مازندرانی کهن) نوشته شده بود نویسندهٔ اصلی این اثر پساوند «پریم» را در نامش دارد : اسپهبد مرزبان بن رستم شروین پریم که از شاه زادگان و اسپهبدان شهر پریم بوده و کتاب مرزبان نامه را به زبان مازنی و در قالب fabel فراهم آورده‌است. بنا براین اگر روزی اصل نسخهٔ طبری این اثر پیدا شود، نخستین وبزرگ‌ترین اثر مکتوب شهر باستانی پریم شمرده خواهد شد.همین نویسنده دیوان شعری هم به نام «نیکی نومه» داشته‌است که از آن نیز جز نامی بر جای نمانده‌است. برای پرهیز از به درازا کشیدن سخن از برشمردن همهٔ بزرگان فکری، فرهنگی و سیاسی منطقهٔ پریم در گسترهٔ تاریخی، خودداری می‌کنیم و تنها به ذکر یکی از بزرگ‌ترین چهره‌هایی که از پس ابر زمانه به تازگی رخساره عیان کرده‌است، بسنده می‌کنیم.

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در شنبه یازدهم دی 1389 ساعت 18:1 موضوع | لینک ثابت

استخر سر

روستایی است که در بلندی تپه های بندرج دودانگه که چشم انداز زیبا و دلنشینتری نسبت به سایر روستاه های دودانگه دارد ، که دودانگه را در زیر پای خود به سجده زیبائیهای خداوند در نظاره است . نزدیکترین روستاها به وی تلاوک در جنوب ، دامادکلا در شمال و کتریم در غرب می باشد .

در چند دهه گذشته مردمانی از روستاه های اطراف جهت کشت زمینهای کشاورزی و تامین آب مجبور به ماهجرت به این روستا شده و سکونت گزیده و آن مکان را استخرسر یا استل سر نامیدند روایت است در گذشته چشمه ای بوده در میان روستا که حتی آب شرب روستای تلاوک را تا دهه گذشته نیز تامین میکرده که در حال حاضر چاهی از آن باقی مانده است .

این روستای کوچک در حال حاضر دارای 3۲ خانوار بوده که 18 منزل مسکونی آن دائمی می باشد.

و شغل اهالی مهمان نواز و خونگرم آن همگی دامداری و کشاورزی است و همواره در سعی و تلاش و کوشش می باشند در حالی که زمینهای شالیزار آنها در دشت فریم بوده و لی سبب آن نگردیده که دست ار تلاش و کوشش بردارند .

او هم مانند دیگر روستاهای ایران در جنگ حق علیه باطل با ارسال رزمندگان به جبهه ایفای نقش نموده که

 (شهید قنبر علی زلیکانی )

را در راه اسلام و آزادگی و پایداری ایران عزیز اهدا نموده است .

استخرسر در سال 1374 عضو هیئت ورزشی دودانگه قرار گرفته و تمامی دوره مسابقات فوتبال چمنی و سالنی آن شرکت نموده است که چند مقام قهرمانی و نایب قهرمانی و سومی را به خود اختصاص داده و در اکثر موارد جرء تیم اخلاق مسابقات هم بوده است .

روستای استخرسر در ایام تعطیلات نوروزی تمامی اهالی خود را در حال شادی و دیدوبازدید از هم و تبریک سال نو دیده و به خود با این اهالی صمیمی و خونگرم و دوست داشتنی می بالد .

این روستا در ایام عزاداری سالار شهیدان تمامی اهالی خود را در خود می بیند که هر سال این مراسم را از سال گذشته پرشور تر و بهتر برگزار مکنند .

عمده ترین این مراسم هیئت دسته روی به روستای تلاوک در روز تاسوعا و پذیرایی از هیئت عزادار روستای تلاوک در روز عاشورا و مراسم عزاداری در روز یازدهم محرم می باشد که البته چند سالی است که هیئت زنجیرزنی به روستای پاشاکلا و امام زاده علی (ع) در صبح عاشورا را در لوحه کار خود قرار داده اند .

( این گلچینی از تاریخ روستا و منطقه دودانگه است که امید وارم تونسته باشم آن را معرفی کرده باشم البته هرکسی اطلاعات بیشتری دارد می تواند با ما همکاری نموده تا روستا رابرای دیگران معرفی بهتری بنمائیم با تشکر )

نظر یادتون نره

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در شنبه یازدهم دی 1389 ساعت 17:56 موضوع | لینک ثابت

میرزا محمود فدایی' مازندرانی مرثیه سرای بزرگ روزگار قاجار از روستای تلاوک منطقهٔ دودانگهٔ فریم و از مفاخر تاریخ ادبیات فارسی است. جلد نخست مقتل منظوم او در قالب ترکیب بندباحدود۴۲۰۰بیت در سال ۱۳۷۷ به کوشش دکتر فریدون اکبری شلدره‌ای به چاپ رسیده‌است. کلیات مقتل فدایی پس از سال‌ها تحقیق و پژوهش‌های درازدامن در سال ۱۳۸۸ خورشیدی منتشر شده‌است که یکی از شگفتی‌های ادبیات عاشورایی به شمار می‌آید که در آینده از این استاد و شاعر بزرگ مرثیه سرا بیشتر خواهیم گفت .

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در شنبه یازدهم دی 1389 ساعت 17:52 موضوع | لینک ثابت

استخر سر

همراز تپه های سبز پوش ، در دیار سرزمین باستانی دودانگه روستایی است به زیبایی شعله ی یک شمع همیشه روشن که به آفتاب ، زیبایی و به مهتاب روشنایی هدیه می کند .

روستایی با معنای دلنشین صبر ، هوایی به ماندگاری نام معطر بهار و دلدادگانی به صداقت یک صبح دل انگیز و آبی.

استخرسر ، در نگاه خود رشته های ایستاده را می بیند که درس آموز سروهای بلند تمامی زمانهاست ، و خود نیز این ایستادگی و مقاومت در برابر غبار روزگار درسها آموخته است .

برای تعریف غربت روستای استخرسر ، کوتاه سخنی کافی است که تا همین چند صبایی که گذشت برای بیشمار مردمانی نامی غریب و نشانی بی نشان بود . همت بلند و اراده ای چون صخره های سترگ ، مردان و زنان این آبادی صبور و بردبار ، در اندک زمانی ، از این سرزمینی ساخت که در دل و ذهن و زبان غریب و آشنا جایگاهی یافت به بلندای دماوند سرسبز و از آن سرسبزتر جاودان نامی که پروازش سرشک اندوه را در چشمان تمامی زمانها جاری ساخته آفتاب را به خضوع واداشته است ، شهیدی که با چهره معصوم و شهادت مظلومانه اش ، نه تنها به جوانان همیشه ای روستای خودش ، بلکه به جوانان ایران زمین ، سرمشق از خود گذشتن را برای وطن پیوسته پایدار در دل تاریخ تا دیروز ، امروز و فردا یعنی ایران جاویدان را آموخته است .

استخر سر ، اگر چه فضای اندکی از کره ی زمین را به خود اختصاص داده است ، اما با طراوت مردمان صادق و صمیمی خود ، عظمت ماندگاری را به مهمانان خود هدیه می کند ، مردمانی که بانگ تلاش ، کوشش و کار آنها ، هر صبح تا شامگاهان ، بیداری را در ذزه ذزه ی وجودشان می کارد .

گلکار مازندرانی (زلیکانی)

نوشته شده توسط قاسم محمدزاده در یکشنبه پنجم دی 1389 ساعت 22:25 موضوع | لینک ثابت